OUDE PEKELA – In haar woning in Oude Pekela zorgt Hennie van der Wijk al elf jaar met hart en ziel voor kwetsbare kittens. Als pleegmoeder vangt ze jonge katjes op die hun moeder zijn verloren, of die simpelweg nog niet klaar zijn voor adoptie. Wij spraken met haar over dit bijzondere werk.
Hoe ben je begonnen met het opvangen van kittens?
“Elf jaar geleden ben ik begonnen met het opvangen van moederloze kittens via een asiel. Helaas moest ik daar tijdelijk mee stoppen vanwege mijn gezondheid. Maar toen ik later zag dat Dierenasiel Ter Marse weer pleeggezinnen zocht, begon het meteen weer te kriebelen. Ik heb gebeld, werd uitgenodigd voor een gesprek, en na dat gesprek kreeg ik meteen al spullen mee naar huis: een kattenbak, brokjes, speeltjes, wat vlees en kleedjes. Het avontuur kon weer beginnen.”
Wat houdt het pleegouderschap precies in?
“Veel mensen vragen me wat ik in mijn vrije tijd doe, en als ik zeg dat ik pleegouder ben voor het asiel, kijken ze me vaak een beetje verbaasd aan. Dan leg ik uit dat het gaat om kittens die zonder moeder worden gevonden. Die hebben intensieve zorg nodig. Als ze heel jong zijn, moeten ze om de paar uur een flesje krijgen. Dat doe ik dag en nacht – soms elke twee tot drie uur.”
Dat vraagt vast om veel toewijding. Hoe ziet jouw opvang eruit?
“Ik heb een aparte slaapkamer ingericht als opvangruimte. Daar staan benches en hokken, een bureau met alle benodigdheden zoals een flesverwarmer, melk, doekjes, een thermometer en wat medische spullen. Ook hangt er een babyfoon zodat ik ’s nachts alles goed in de gaten kan houden. De kamer is altijd verlicht, ook ’s nachts, zodat ik alles goed kan zien.”
Krijg je vaak kittens binnen?
“Meestal word ik gebeld als er een nestje gevonden is. De dierenambulance brengt ze dan bij mij. Vanwege mijn eigen katten vang ik vooral moederloze kittens op. Het is dankbaar werk, maar het heeft ook z’n moeilijke kanten.”
Wat vind je het mooiste – en het moeilijkste – aan dit werk?
“Het mooiste is toch wel dat je zo’n kleintje ziet opgroeien. En als ze je dan herkennen, is dat echt bijzonder. Maar soms gaan er ook kittens dood, omdat ze te zwak of ziek zijn. Dat is heel verdrietig. Je bouwt toch snel een band met ze op.”
Hoe gaat het nu in de opvang?
“Op dit moment heb ik een moederpoes met drie kittens in huis. Eentje had even wat extra bijvoeding nodig omdat hij te licht was, maar inmiddels doen ze het allemaal heel goed. Ze worden netjes ontwormd, ontvlooid en ingeënt. Na hun tweede enting mogen ze naar hun nieuwe baasje.”
Een warm hart voor dieren
Wat voor velen misschien klinkt als een dagtaak, doet Hennie met liefde en overtuiging in haar vrije tijd. Haar inzet als pleegmoeder laat zien hoe onmisbaar vrijwilligers zijn voor het dierenasiel. Dankzij mensen zoals Hennie krijgen deze kwetsbare kittens een veilige start in het leven.
Catharina Glazenburg
Bron: Hennie van der Wijk
Foto’s: Catharina Glazenburg
