SELLINGEN – Vandaag waren de wandelcoaches van WandelenWerkt neergestreken in Sellingen, om vanuit daar hun wekelijkse wandeling te laten vertrekken.
Vandaag vertrok de wandeling van WandelenWerkt vanuit Hof van Sellingen, in Sellingen dus. Daarr stond om 8.45 uur de koffie laar en konden de wandelaars die zich weer vooraf hadden opgegeven zich melden bij de wandelcoaches.
Hof van Sellingen kreeg in de zeventiger jaren van de vorige eeuw landelijke bekendheid vanwege een bijzonder gerecht op de menukaart. Hier was namelijk het waterkonijn opgenomen als delicatesse. Waterkonijn was hier ten lande vooral bekend onder de naam muskusrat. Het gerecht heeft, in 1972, niet lang op de kaart gestaan. De leverancier liet het afweten.
Ook vandaag werd er weer gewandeld in de drie bekende afstanden van 6, 8 en 10 kilometer. De eerste groep vertrok om 9.15 uur en wandelde via het kerkpad het dorp uit, richting het stroomdal van de Ruiten Aa. Na een stuk langs de Aa te hebben gewandeld ging de wandeling het natuurgebied in tussen Sellingen en de Beetse. Een werkelijk schitterend gebied waar je nooit op uitgekeken raakt. Halverwege de wandeling werd er een korte pauze gehouden en vertelde wandelcoach Robert over het nut de Ecologische Hoofdstructuur, nu ook bekend als Natuurnetwerk Nederland. Er werd met nadruk uitleg gegeven over de belangrijkheid van goed waterbeheer. Door aanleg van dit natuurgebied, met daarin ook het hermeanderen van de Ruiten Aa, is er een groot waterboezem ontstaan. Door het langzamer afvoeren en vasthouden van water kan ook de verzilting van landbouwgronden worden tegengegaan.
Verder wandelend kwamen de wandelaars aan bij “de Poststruiken”. Ook een prachtig gebied. In dit gebied ligt al jaren lang de ijsbaan van Sellingen. Veel mensen beweren dat dit de mooiste ijsbaan is van Noord Nederland, volgens velen ook de mooiste van Nederland. In het verleden hebben hier ook de beroemde kortebaanwedstrijden plaatsgevonden. Er waren veel beroemdheden onder de kortebaanschaatsers, en Sellingen had er ook een: Lute Engelkes. De wedstrijden gingen in die tijd om het geweldig bedrag van 100 gulden en Lute won er veel van. Het verhaal gaat dat hij in één winter ongeveer een heel jaarloon bij elkaar geschaatst heeft. En daarvan heeft hij al zijn land voorzien van “ Stroatendrek’, een soort compost uit de stad, om het vruchtbaarder te maken. En zo waren er meer. Boele de Vries uit Rolde heeft met kortebaanwedstrijden zijn huis bij elkaar geschaatst. Op dit huis in Rolde staat als windvaan nog steeds een schaatser in starthouding.
Van hier ging het verder door het stroomdal van de Aa richting Ter Borg. De herkomst van de naam Ter Borg is onbekend. ‘Borg’ komt mogelijk van ‘berg’, waarmee de nabijgelegen Kleerberg bedoeld zou kunnen zijn. Volgens een volksverhaal zou de naam afkomstig zijn van een borg die er in de middeleeuwen zou hebben gestaan. Er is tot op heden echter geen enkele aanwijzing of bewijs gevonden van het bestaan hiervan. De boerderijen aan de Borgerweg 1 en 3 werden vroeger bewoond door de familie Ter Borg, die zichzelf vernoemde naar het gehucht. Na het overlijden van de laatste leden van deze familie (de broers Jurjen en Aike) in 1964, werd een stichting opgericht voor het onderhoud aan het bezit van de familie. Deze stichting werd J. en A. Ter Borg gedoopt naar de initialen van de beide broers. De stichting verhuurt de beide boerderijen en verpacht de 100 hectare die erbij behoort. Met het geld worden beide boerderijen onderhouden. ( Bron: Artikel op Wikipedia )
Vanuit ter Borg ging het toen weer richting Sellingen. Langs de eeuwenoude kerk van Sellingen, een van de vijf kerspelkerken van Westerwolde, kwamen de wandelaars weer aan bij Hof van Sellingen. En daar stond zoals gebruikelijk voor de liefhebbers de soep met brood weer te wachten.
Tekst en foto’s: Jan Bossen
Catharina Glazenburg
