WESTERWOLDE – Hieronder leest u een blog van Jelka Vale, boswachter bij Staatsbosbeheer in Westerwolde. Vandaag een update over Lars de das.
Ik ben een poosje uit beeld geweest, maar maak je geen zorgen: ik ben de winter goed doorgekomen. Het was een koude tijd, met veel sneeuw en weinig voedsel. Daarom deed ik het rustig aan. Mijn jongen zijn in die periode flink gegroeid. Prachtig om te zien hoeveel ze op mij lijken. Inmiddels zijn ze helemaal uit beeld. Wat er precies met hen is gebeurd weet ik niet, maar ik hoop dat ze een eigen plek hebben gevonden. Misschien niet eens zo ver hier vandaan, ten noorden van mijn leefgebied is nog ruimte genoeg.
Winterrust is geen winterslaap
Deze winter vroeg om aanpassing. Wij dassen houden geen winterslaap, maar winterrust. Dat is een verschil. Mijn stofwisseling draait dan op een laag pitje, mijn lichaamstemperatuur zakt een paar graden en ik verbruik zo min mogelijk energie. Af en toe kom ik mijn hol uit om wat te eten, maar alleen dichtbij huis. Sommige dieren, zoals egels en bepaalde muizen, slapen de hele winter door en worden helemaal niet wakker. Zo ver gaat het bij mij niet.
Voorbereiden op nieuw leven
Het hele jaar door heb ik gepaard met mijn vrouwtje. Als alles goed gaat, verwachten we binnenkort opnieuw jongen. Ze kunnen elk moment geboren worden. Het zou mooi zijn als we weer gebruik kunnen maken van dezelfde plek als vorig jaar. Maar daarvoor moet nog het nodige gebeuren. De holen moeten worden uitgeruimd en sommige gangen hebben onderhoud nodig. Nu de temperaturen stijgen, word ik vanzelf weer actiever. In de lange nachten kan ik ongestoord graven en herstellen.
Vooruitkijken
Voor nu ga ik eerst aan het werk. De vorst is uit de grond, de pieren kruipen weer dichter naar het oppervlak. Tijd om mijn buik weer goed rond te eten. Ik hoop dat ik je met mijn verhalen iets heb kunnen laten zien van mijn leven. Misschien is het niet ingewikkeld of groots, maar het zit vol ritme, zorg en voorbereiding.
Het was mij een waar genoegen.
Lars
Bron: Jelka Vale