WESTERWOLDE – Hieronder leest u een artikel, geschreven door Johannes van Nieukerken, VVD Westerwolde.
Hoe vaak horen we niet van inwoners, familieleden, vrienden de verzuchting dat als je wat wil de
gemeente ingewikkelde voorwaarden stelt die menigmaal zo tijdrovend en energie-slurpend zijn dat je je
initiatief maar inslikt. Onze gemeente frustreert daarmee een initiatief van inwoners, een ondernemersactie, een agrariër die vanuit zijn bedrijfsbelang medewerking vraagt. Nog erger: de gemeente minimaliseert de individuele vrijheid van inwoners. Een belangrijk uitgangspunt van de VVD.
Vanuit historisch perspectief is de gemeente inmiddels overgegaan van een lange traditie waarin zij stelde
“ga je gang, als het misgaat grijpen we in” tot “vraag eerst toestemming zodat problemen worden
voorkomen” . En niet alleen de gemeente maar ook de rijksoverheid heeft het laatstgenoemde als
uitgangspunt gekozen.
Inmiddels is die houding verworden tot een betuttelende overheid die zich overal tegen aan bemoeit en
daarmee voor velen een onneembare vesting is geworden op weg naar de realisatie van een wens.
Je ziet het meer bij een regelzuchtige overheid, vanuit de basishouding dat inwoners niet de capaciteiten
hebben om zelf hun gezond verstand te gebruiken, waarbij die inwoner tevens rekening houdt met
andermans belangen.
Of een gemeente die ‘achter de voordeur’ probeert hulp te geven aan familiezorgen, geld zorgen, of
vragen bij opvoedkwesties. En daarbij geen misverstand, veelal doet de gemeente dat vanuit nobele
bedoelingen. Maar al die inzet, die overigens een groot beroep doet op onze gemeenschappelijke beurs,
de kosten zijn dus lastenverzwarend, leidt vaak tot opgeklopte verwachtingen dat de gemeente ieders
problemen wel oplost. De inzet waarbij de hulp tot een permanente inzet leidt, leidt veelal niet tot de
gewenste resultaten. Maar wel tot frustraties bij gemeente en betrokken inwoners. Ook hierin een basishouding van de gemeente met als veronderstelling dat de gemeentelijk overheid alle
problemen kan oplossen. En dat kan de gemeente aantoonbaar niet. En handhaven trouwens dus ook
niet.
Gemeenten hebben uiteraard genoeg ruimte om allerlei onzinnige voorwaarden, meestal door middel van een vergunningenstelsel, enorme doorlooptijden, een doorgeschoten rechtsbescherming voor klagers, te schrappen. Soms natuurlijk niet, want bijv. in het kader van veiligheid van bouwwerken zal de gemeente, ook gedwongen door landelijke wetgeving, beperkingen moeten stellen aan bouwinitiatieven. Maar laat ik nou denken dat niemand daar moeite mee heeft. Veel vergunningen kunnen, zoals gezegd, worden geschrapt. Soms vervangen door algemene regels, soms vervangen door een simpel meldingssysteem waarbij alleen het doen van een melding volstaat. Die van mij is: de politiek gelooft uiteindelijk niet in gezond verstand van inwoners.
Johannes van Nieukerken, ingezonden door Klaas Buigel