VEELERVEEN – ’t Was aal weer n tiedje leden dat Grunneger streektoaltroebadoer Alex Vissering te zain was in Ons Noabershoes in Veelerveen. Op poaskezundagmörn 5 april was t weer ains zo wied. Votdoadelk wuir t duudelk dat t n optreden worden zol woarin hai zain let dat hai hail dichtbie de mensen staait. Mit de lu dij der vroug bie waren muik hai vot n proatje, woarbie hai veul belangstellen toonde veur d’aander. Dat is Alex ten vouten oet: n gevuileg en socioal mens mit t haart op t goie stee. Mor ook as n man mit n hail aigen mainen, recht veur zien roap en boetendes komt wat hai zegt liek oet zien haart.
Op raais deur Westerwolde
Bie zien òftrap mit ‘Westerwolle’ zette hai vot de juuste toon en t juuste gevuil hìn.
En woar kin hai dat laidje nou beter zingen den in t aan de Roeten Oa legen Ons Noabershoes. Zien laifde veur de netuur en veur dit prachtege dail van onze pervinzie sputterde der vanòf. t Nuigde net as bie veul van zien laidjes om evenpies de ogen dicht te doun om t knoal, de hoavik en de zummerwaarmte veur joe te zain en te vuilen. Hai het de goave om joe bie elk van zien laidjes kieken te loaten noar n aander schilderij. In Ons Noabershoes, dat ook dizze raais weer tot op de leste stoul bezet was, nam hai touheurders mit op raais deur t oostelk dail van de pervinzie. Dat binnen de kontrainen woar hai joaren laank zien waark as röddevanger doan het en dij hai zokzulf aiglieks touaigend het. Zoas hai t zulf zegt: ‘Ales tot aan de horizon is van mie!’
Alex was hail goud bie stem en muik der n òfwizzelnd optreden van, woardeur t ook n raais wuir deur zien haile loopboan hìn. Van sikkom aale spaigelploatjes het hai wel laidjes zongen en dat waren veuraal laidjes woarvan hai zulf von dat ze hail goud bie dit optreden pazen zollen, deurdat ze zok in dizze buurt òfspeulen. En dat was hailemoal woar. Bie elk laidje haar hai wel n verhoal dat heurboar nait instudaaierd was, mor dat spontoan in hom opkwam. Tiedens zien aanmekoarproatjederij nam hai zulfs aale tied om ook aander lu te loaten vertellen. Alex vertelde beveurbeld over ‘zien’ bankje in de polder, woar ain van de touheurders aanvulde dat doar vlakbie ‘heur’ hoeske ston. Dus ook veur wat betreft publiekspartisipoatsietjederij was t dik veur mekoar.
Biezunder schrieftalent mit wieze lezzen
In zien laidjes let hai blieken over n biezunder schrieftalent te beschikken. Der is goud noadocht over de riemende toal, mor ook over de ritmisch nuver pazende lettergrepen. t Liekt asof zien teksten naargens over goan, mor dat is juust zien kracht en as je goud luustern den goan dij wel degelk aargens over. t Gaait veuraal over klaaine dingen, mor wel mit wieze lezzen. Nait te stoer doun en gewoon lekker zingen. En dat paast bie hom as n verrekieker bie n vogeltjeman.
Alex zat oardeg op de proatstoule en as n trötse man verhoalde hai van zien ‘Pronkjuwailtjes’ en veule aandere belevenizzen. En over hou laidjes as ’t Zuudloardermeer’, Olle Tjoard’ en t deur Melle Wachtmeester schreven ‘Westerwold’ tot stand kommen binnen; stók veur stók laidjes dij je aan de binnenkaant van joen ogen bekieken motten. Vanzulfs kon t nait oetbloeven dat hai zien klaainkinder in n poar laive laidjes bezong. Dat dee hai in t gevuilege verske ‘Junior’, woarbie hai zulf veur floitjederij zörgen mos bie gebrek aan n vioul. En ook t wat bekendere ‘Lutje wicht’ zörgde veur noppen op de hoed. Ook in dij verskes let hai blieken dat de tekstregels liek oet zien haart kommen.
’t ìnde van de doemstok
En vanzulfs was der ploats veur laidjes dij hai mit De Troebiebruiers moakt het, zoas t mit n knipoog zongen ‘Zulfkweekte tomoaten’, mor ook veur laur laidjes mit n woarhaid as n kou over de hoastege wereld woarin wie leven: ‘Noa Zwolle wodt t rusteg’. Hai won oeit aal ains de K. ter Laan pries en dat was hailemoal terecht, deurdat hai deur zien toalgebroek derveur zörgt dat prachtege woorden veur aaltied vastlegd binnen. Denk doarbie mor ains aan de oetdrokken dat je op t ìnde van de doemstok zitten, dij hai gebroekt het in ‘Mien geluk is op’, wat n prachteg eerbetoon is aan ain biezundere Jipsinghoezer. Ook in aandere laidjes let hai prachtege woorden as ‘nuver’, ‘dook’ en ‘twijduustern’ veurtleven.
Loater in t optreden kwam der nog n laidje veurbie dat nait oet zien aigen pìnne rold is en woarmit hai zien verbondenhaid mit dizze streek zain luit. Henk Lagerweij zien ‘Hendrik Pothof’, dat Alex aal in de joaren negenteg bie Oafslag noord zong, kreeg ook n ploats op de setliest. Doarbie was der endelk roemte veur mitzinkjederij. Alex nuigde elkenain om mit te doun, mor dat huift bie t Veelerveenster shantykoor, zoas hai t nuimde, aiglieks nait. En dat gold hailemoal bie zien grootste klassieker ‘De groanrepubliek’. Noadat Pieter Huttinga van Ons Noabershoes hom hail hartelk bedankt haar en hom nait mit lege handen noar hoes goan luit, was der nog tied veur n tougift. En dat wuir t ainege nait Grunnegstoalege verske ‘Blowin in the wind’, dat tot op de dag van vandoag nog n hail aktuele tekst het, woarbie ook de cirkel van dizze mörn rond was en bleek dat Alex hail goud deur het wat der in de wereld om ons tou gebeurt.
Op de vroag of we binnenkört nog n nij spaigelploatje van hom verwachten kinnen, mos hai t antwoord schuldeg blieven. Hai is nog aaltied bezeg om nije laidjes te schrieven, mor tieden veraandern en nait elkenain het nog de behuifte om tastboare herinnerns te kopen. De herinnern aan dizze prachtege streektoalmörn in Ons Noabershoes blift in elk gevoal hangen. Veur elk dij dat wol kon der nog mitdoan worden aan n overheerleke poasbrunch, dij deur de vrijwillegers van Ons Noabershoes weer tot in de puntjes verzörgd was.
Tekst en foto’s: Bert Hensema
